بز نامه

بز به صحرا رود

بز به صحرا رود و بزغـــــاله

کنـــــد از دوری مادر نــاله

دم به دم بع بع و فریاد کـــند

مادر خویش همـــی یاد کند

بز به صحرا برود  با چــوپان

علف سبز خورد و آب روان

چونکه پر شیر  شود پسـتانش

باز می گردد و با چـــوپانش

چون رسد گـله به این آبادی

بزک مـا بدود با شـــــــادی

بزک ما بدود پیشــــــاپیـش

تا دهد شیر به بزغاله خـویش

*

دو دزد برفتـــــــــــند پی آوردن بز

یک دزد دو بز آورد دو دزد یک بز

*

بزک نمیر بهار میاد

کمبـزه با خیار میاد

/ 2 نظر / 105 بازدید
حسین

سلام... ممنون بابت شعر قشنگت، پدر من معلمه قدیم دبستانه، این شعرو همش میخونه... میشه بگین شاعر این شعر کیه؟

حسین

سلام... ممنون بابت شعر قشنگت، پدر من معلمه قدیم دبستانه، این شعرو همش میخونه... میشه بگین شاعر این شعر کیه؟