چکاو بلند پرواز soaring skylark;

این وبلاگ بیشتر به مسائل اعتقادی ،اخلاقی و خاطرات روزانه و مسائل ادبی و هنری می پردازد ولاغیر !تذکر:نظرات بدون اسم و آدرس ممکن است تائید نشود. مطلب دیگر این است که من بیش از یک ساعت برای مطالب وبلاگم وقت صرف نمی کنم و اشتباهات دستوری و اغلاط املائی ناشی از این موضوع است. من در اینجا اگر جدی نبوده ام نه اینکه نمی خواهم جدی باشم، اشتغالات و گرفتاریها مانع از آن است که بیشتر وقت برای پرباری مطالب بگذارم.

سوتک

سوتک

یادمه حدود بست و چند سال پیش شعر( سوتک) را کنار یکی از تیرهای برق کوچه چهل گز که پاتوق همیشگی ما بود با چند تااز رفقا نشسته بودیم، حفظ کردم. احتمالا پشت جلد پیک نوجوان چاپ شده بود. کنار شعر تصویر پسر بچه ای بود که سوتک می زد از آن سوتک هائی که داور فوتبال حین خطا گرفتن می زند.  در وبلاگی دیدم  شعر را  به شهید دکتر شریعتی نسبت داده بودند که اشتباه است، میگم شاعرش کیه،  شخصیه  باسم هرندی. اگر مرده خدا رحمتش کند....

 

شعر نو (سوتک)

پس از مردن چه خواهم شد؟!

نمی دانم؟!

نمیخواهم بدانم

کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد،

بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم گرم خودش  را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان  آشفته و آشفته تر سازد تر سازد،

بدین سان بشکند در من،

سکوت مرگبارم را.........

یاد آنروزها بخیر!!!!

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳۸۸/۱٢/٩
تگ ها : شعر