چکاو بلند پرواز soaring skylark;

این وبلاگ بیشتر به مسائل اعتقادی ،اخلاقی و خاطرات روزانه و مسائل ادبی و هنری می پردازد ولاغیر !تذکر:نظرات بدون اسم و آدرس ممکن است تائید نشود. مطلب دیگر این است که من بیش از یک ساعت برای مطالب وبلاگم وقت صرف نمی کنم و اشتباهات دستوری و اغلاط املائی ناشی از این موضوع است. من در اینجا اگر جدی نبوده ام نه اینکه نمی خواهم جدی باشم، اشتغالات و گرفتاریها مانع از آن است که بیشتر وقت برای پرباری مطالب بگذارم.

بنی عادت

بنی عادت

یه شعریه ضمن  یکی از داستانهای کلیله  که میگه:

شیئان عجیبان هما ابرد من یخ

شیـــــخ یتصبی و صبی یتشیخ

این شعر یه معنی بیشتر نداره، میگه این دو خصلت خیلی یخه، یکی این که بچه بزرگی کنه، ودیگری، آدم بزرگ هم کارای بچگانه انجام بده!

راستش باید کم کم در کارام  یه کم بیشتر تامل کنم که مفهوم  شعر شامل حال ما نشه.

اماباقتضای سنمان گاهی حرفا ی با معنی، بهتر بگم معنی دار دیگرا خصوصا آشنا ها باعث این میشه که تو دلمون شور غوغا بشه: غم بیاد و غصه چنگ باندازه به دلمون و بعد هزار جور فکر ناجور بیاد سراغمون!

دنیا همینه دیگه! دنیا برا اینه که هر لحظه یه ناراحتی بادم رو کنه و آلام آوار بشه رو سرش، بقول مولا خوشیاش دوام نمیاره و پیچیده با غم و غصه ها ست!...

اما یه حدیث هم داره که میگه:

 العادات طبع ثان= عادتها طبیعت ثانوی اند.

یعنی اینکه وقتی کسی عادتی پیدا کرد میشه طبیعت و اخلاق ثانویش! شنیدم از کسی که گفت: بنی آدم بنی عادت است!

وقتی عادت آمد سراغ کسی دیگه یه کم مشکله از چنگش  خلاص  شه و دَر ره!

شما چند تا عادت این جوری دارین؟

شاید بگین ما هیچ عادتی نداریم که نتونیم ترکش کنیم. خوب منم همین رو میگم اما... خودمانیم سر خودمان را کلاه نمی ذاریم؟  نمی خوام برا انسان یه تعریفی ارائه بدم که شاید آن در ضمن تعاریف بی شمار آمده و گفته اند و گفته شده! اما  عادات و رفتارها کم کم آدم را یا می سازند یا می سوزند:

عادت به مطالعه, عادت به کار و تلاش، عادت به هر یک از فضائل و مکارم اخلاقی... اینها چقدر در زندگی آدما نقش مثبت دارند و بر عکس عادات بد مثل دروغ گوئی، بخل و غیره چقدر آدم را از چشم دیگرا می اندازن!

خوب دوتا مطلب بی ریط گفتم یکی در باره اینکه نباس آدم رفتار بچگانه داشته باش و دیگری اینکه بنی آدم بنی عادت است بقول اون یارو.

 

حالا رسیدیم به بحش نتیجه گیری یاداشت.

گاهی رفتار بچگانه دارم و گاهی عادات بد و بعضا خوب هم قاطیشه. دست خودم نیس. التماس دعا.

دوست دیرینم که گاهی دعوا سر چیزای جزئی داریم به م گفت: بیا این  شاخه گل تقدیم تو ! چقدر این عادتش خوبه!!!!

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٧:۳٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۳۸٩/۳/۱٢
تگ ها : نقد ، اخلاق