چکاو بلند پرواز soaring skylark;

این وبلاگ بیشتر به مسائل اعتقادی ،اخلاقی و خاطرات روزانه و مسائل ادبی و هنری می پردازد ولاغیر !تذکر:نظرات بدون اسم و آدرس ممکن است تائید نشود. مطلب دیگر این است که من بیش از یک ساعت برای مطالب وبلاگم وقت صرف نمی کنم و اشتباهات دستوری و اغلاط املائی ناشی از این موضوع است. من در اینجا اگر جدی نبوده ام نه اینکه نمی خواهم جدی باشم، اشتغالات و گرفتاریها مانع از آن است که بیشتر وقت برای پرباری مطالب بگذارم.

 

 

او دلاک و کیسه کش حمام زنانه بود. آوازه تمیزکارى و زرنگى او به گوش همه رسیده و زنان و دختران و رجال دولت و اعیان و اشراف دوست داشتند که وى آنها را دلاکى کند.

آوازه ی صفاکاری نصوح تا کاخ شاهی آن شهر رسیده بود و روزى در کاخ شاه صحبت از او به میان آمد. دختر شاه به حمام رفت و مشغول استحمام شد. از قضا گوهر گرانبهاى دختر پادشاه در آن حمام مفقود گشت.

از این حادثه دختر پادشاه در غضب شد و دستور داد که همه کارگران را تفتیش کنند تا شاید آن گوهر ارزنده پیدا شود.

کارگران را یکى بعد از دیگرى مورد جستجو قراردادند تا اینکه نوبت به نصوح رسید، او از ترس رسوایى، حاضر نـشد که وى را تفتیش ‍ کنند، لذا به هر طرفى که مى رفتند تا دستگیرش کنند، او به طرف دیگر فرار مى کرد و این عمل او سوء ظن دزدى را در مورد او تقویت مى کرد و لذا مأمورین براى دستگیرى او بیشتر سعى مى کردند.

نصوح هم تنها راه نجات را در این دید که خود را در میان خزینه حمام پنهان کند، ناچار به داخل خزینه رفته و همین که دید مأمورین براى گرفتن او به خزینه آمدند و دیگر کارش از کار گذشته و الان است که رسوا شود به خداى تعالى متوجه شد و از روى اخلاص توبه کرد در حالی که بدنش مثل بید می‌لرزید با تمام وجود و با دلی شکسته گفت: “خداوندا گرچه بارها توبه‌ام بشکستم، اما تو را به مقام ستاری ات این بار نیز فعل قبیحم بپوشان تا زین پس گرد هیچ گناهی نگردم”. نصوح این بار از ته دل توبه واقعی نمود. ناگهان از بیرون حمام آوازى بلند شد که دست از این بیچاره بردارید که گوهر پیدا شد.

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٥:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳٩٤/۱/۱٩
تگ ها : حکایت

برهم مزن اوراق دفتر را....

دوستی تعریف می کرد که من مسافر یکی از شهرهای دور بودم و  بعد از اینکه چند روز آنجا ماندم وقتی برای برگشتن به شهر و موطن خودم به ترمینال آمدم و خواستم بلیط بگیرم  دست در جیبم کردم ولی دیدم هیچ پولی ن دارم  مانده بودم که چکار کنم. گفتم بهتر است نماز اول وقت را از دستندهم آخر نماز اول وقت فضیلتش بیشتر است. رفتم و وضو گرفتم و آمدم در نماز خانه ترمینال و نماز خواندم و بعداز تعقیبات تصمیم گرفتم مقداری قران بخوانم. بلند شدم واز لای قران ها یکی را بر داشتم و برگشتم همانجائی که گماز خوانده بودم و نشستم. همینکه لای قران را باز کردم دیدم مقداری اسکناس لای آن است. الله اکبر. ...

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٦:٤٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳٩٤/۱/۱٠
تگ ها : خاطره

سلام بر دوستان

سلام به همه دوستان عزیز از پورزلارعیان عزیز گرفته تا مصطفوی نازنین و همرزم دو ران جنگ و غیره

یکی نوشته بود - احتمالا استاد مصطفوی بودند- که گویا باطری اینجانب تمام شده.

نه بخدا و این طور می توانم بگویم که اتفاقا بیشتر از قبل سر حالم - بزن به تخته- ولی نمی دانم این وضعیت چرا پیش آمده که دیگر  کمتر میام به نت.

راستش این رسمش نیست که جواب کامنت ها را پست قرار بدن و من امروز و خواستم سنت شکنی کرده باشم و قبلا نیز کرده بودم.

ولی امید وارم نشود آنطور که مثل سابق نتوانم بیایم و کامنت ها را تائید کنم.

هی میخواهم مرتب بنویسم و با نوشتن با دوستان در ارتباط باشم و لی دیگر آن انگیزه سابق را ندارم .

الان در کتابخانه عمومی مرندم. همان کتابخانه ای که از پانزده سالگی مرتب بانجا سر می زنم و کتاب امانت می گیرم.

و الان چون وقت کمی از وقت کتابخانه مانده میخواهم بس کنم.

درود و درود و بدرود!!!!!!!!!

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳٩۳/۱٢/۳
تگ ها :

واسجد واقترب

مولوی/ مثنوی معنوی / دفتر اول
داستان متهم کردن غلامان و خواجه‌تاشان مر لقمان را کی آن میوه‌های ترونده را که می‌آوردیم او خورده است


Getirdiğimiz turfanda meyveleri o yedi” diye kölelerle kapı yoldaşlarının, suçlarını Lokman’ın üstüne atmaları

بود لقمان پیش خواجهٔ خویشتن
در میان بندگانش خوارتن

Lokman, efendisinin hizmetinde bulunan köleler arasında hor, hakîr görünmekteydi.
می‌فرستاد او غلامان را به باغ
تا که میوه آیدش بهر فراغ

3585. Efendi rahatça yesin, eğlensin diye kullarını meyve getirmek üzere bağa gönderdi.
بود لقمان در غلامان چون طفیل
پر معانی تیره‌صورت همچو لیل

   Lokman, kullar içinde, âdeta onlara tâbi bir kuldu. İçi mânalarla dolu, görünüşü gece gibi kapkaranlıktı.
آن غلامان میوه‌های جمع را
خوش بخوردند از نهیب طمع را

   Köleler topladıkları meyveleri, tamah edip bir iyice yediler.

خواجه را گفتند لقمان خورد آن
خواجه بر لقمان ترش گشت و گران

   Efendilerine de “ Lokman yedi” dediler. Efendi, Lokman’a yüzünü ekşitti, ağır bir tavır takındı.

چون تفحص کرد لقمان از سبب
در عتاب خواجه‌اش بگشاد لب

Lokman bunun sebebini araştırıp anlayınca efendisine dargın bir tarzda ağzını açıp.
گفت لقمان سیدا پیش خدا
بندهٔ خاین نباشد مرتضی

3590. “ Efendi; hain kul, Tanrı yanında, onun rızasını kazanmış bir kul olmaz.
امتحان کن جمله‌مان را ای کریم
سیرمان در ده تو از آب حمیم
   Ey kerem sahibi! Hepimizi imtihan et. Bize fazlasıyla sıcak su içir.

   Ondan sonra beni büyük bir sahraya çıkar. Sen atlı olarak koş(بدو), bizi de yaya(پیاده) olarak koştur.
بعد از آن ما را به صحرایی کلان
تو سواره ما پیاده می‌دوان

   O zaman kötülüرk (بدکردا)yapanı gör, sırları açan Tanrı’nın işlerini seyret” dedi.
آنگهان بنگر تو بدکردار را
صنعهای کاشف الاسرار را

   Efendi, kullara sâki oldu, sıcak(گرم) suyu içirdi. Onlarda korkularından içtiler.
گشت ساقی خواجه از آب حمیم
مر غلامان را و خوردند آن ز بیم

3595. Sonra onları ovalarda koşturmaya başladı. Kullar aşağı yukarı koşup duruyorlardı.
بعد از آن می‌راندشان در دشتها
می‌دویدند آن نفر تحت و علا
   Nihayet iyice yoruldular, kusmaya başladılar. İçtikleri su yedikleri meyvelerin hepsini çıkardı.
قی در افتادند ایشان از عنا
آب می‌آورد زیشان میوه‌ها
   Lokman’ın da gönlü bulandı, o da kustu. Fakat onun karnından halis su geldi.
چون که لقمان را در آمد قی ز ناف
می بر آمد از درونش آب صاف

   Lokman’ın hikmeti bunu göstermeyi bilirse, varlığın Rabbi olan Tanrı’nın hikmeti nelere kadir değildir?
حکمت لقمان چو داند این نمود
پس چه باشد حکمت رب الوجود

   Kıyamet gününde bütün sırlar çıkacak, bilinip görülecek. Sizin de bilinmesini istemediğiniz sır meydana çıktı.
یوم تبلی والسرائر کلها
بان منکم کامن لا یشتهی

3600. Sıcak suyu içtikleri gibi kendilerini rüsvay edecek sırları tamamı ile açığa vurulmuş oldu.
چون سقوا ماء حمیما قطعت
جملة الاستار مما افضعت

   Taş; ateşle sınanacağı ( ateş içinde parçalanıp yumuşayacağı, eriyebileceği) için kâfirler, ateşe atılırlar, onların azabı ateşle olur.
نار زان آمد عذاب کافران
که حجر را نار باشد امتحان
O taş gibi gönle biz kaç kereler yumuşak sözler söyledik, fakat öğüt(پند/اندرز/ نصیحت) almadı.
آن دل چون سنگ را ما چند چند
نرم گفتیم و نمی‌پذرفت پند
Damarda da kötü yara olursa oraya kötü ilâç konur, eşeğin başına köpeğin dişi lâyıktır.
ریش بد را داروی بد یافت رگ
مر سر خر را سر دندان سگ

   “Habîs olan şeyler habîsler içindir” hükmü bir hikmettir. Çirkine münasip olan çirkin eştir.

الخبیثات الخبیثین حکمتست
زشت را هم زشت جفت و بابتست

3605. Şu halde sen de hangi eşi dilersen yürü, onu al. Tanrı’da mahvol, onun sıfatlarını kazan!
پس تو هر جفتی که می‌خواهی برو
محو و هم‌شکل و صفات او بشو

   Nur istersen nura istidat kazan; Tanrı’dan uzaklık istersen kendini gör, uzaklaş!
نور خواهی مستعد نور شو
دور خواهی خویش‌بین و دور شو
   Yok, eğer bu harap zindandan kurtulmaya bir yol istersen sevgiliden baş çekme, secde et de yaklaş!
ور رهی خواهی ازین سجن خرب
سر مکش از دوست و اسجد واقترب

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٦:۳٥ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۳٩۳/٦/۱٧
تگ ها : شعر

چرا عیب همدیگر را می گوییم

چرا عیب همدیگر را می گوییم

مثنوی/ دفتر دوم/ 881

 

هر کسی کو عیب خود دیدی زپیش
کی بدی فارغ خود از اصلاح خــویش  

ترجمه ترکی استانبلی

Herkes, önce kendi kusurunu görseydi halini ıslahetmekten gaflet eder miydi


 

 

 

غافلند این خلق از خود ای پدر

 

لا جرم گویند عیب همدگر


   Halk kendisisinden gafildir babam gafil. Onun için birbirlerinin kusurunu görürler.

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳٩۳/٦/۱٤
تگ ها : اخلاق ، شعر

داستانی از مثنوی

ترجمه ی داستانی از مثنوی معنوی به ترکی استانبولی
Azrâil’in birisine bakması, onun da Süleyman Aleyhisselâm’ın sarayına kaçması,
 tevekkülün çalışmadan üstün olduğu ve çalışmadaki faydaların azlığı
راد مردی چاشتگاهی در رسید
در سرا عدل سلیمان در دوید

Sâf bir adam, bir kuşluk çağında koşa koşa Süleyman’ın adalet sarayına erişti.
رویش از غم زرد و هر دو لب کبود
پس سلیمان گفت ای خواجه چه بود
   Yüzü gamdan sararmış, dudakları morarmıştı. Süleyman, ona “Efendi ne oldu?” dedi.
گفت عزرائیل در من ایچنین
یک نظر انداخت پر از خشم و کین
   O “Azrâil, bana öyle bir hışımla, öyle bir kinle baktı ki…” dedi
   Süleyman “Peki, şimdi ne diliyorsan dile bakalım” dedi. O dedi ki: “Ey canları koruyan! Rüzgâra emret;
گفت هین اکنون چه می خواهی بخواه
گفت فرمان باد را ای جان پناه
960. Beni tâ Hindistan’a götürsün; belki kulunuz oraya gidince canını kurtarır.”
   İşte halk fakirlikten böyle korkar. Onun için insanlar hırs, emele lokma olurlar.
   Fakirlikten korkmak, tıpkı o adamın ölümden korkmasına benzer. Hırsı, çalışmayı da sen Hindistan farzet!
   Süleyman rüzgâra emretti; rüzgâr da onu derhal Hindistan’da bir adaya götürdü.
   Ertesi gün Süleyman, divan vakti halkla buluşunca Azrâil’e dedi ki:
   *”O Müslümana ne sebeple hışımla baktın? Ey Tanrı elçisi, bana anlat!

965. Acaba bu işi, o adamı hanümanından avare etmek için mi yaptın?
   *Azrâil, cevaben dedi ki: “Ey cihanın zevalsiz padişahı! O ters anladı; ona hayal göründü.
   Ben ona hışımla ne vakit baktım? Onu yol uğrağında görünce şaşırdım.
   Çünkü Hak bana “Haydi bugün var, onun canını Hindistan’da al” buyurdu.
   Taaccüple “Yüz tane kanadı olsa Hindistan’a gitmesi yine uzak” dedim.”
   İşte sen dünya işlerini hep buna kıyas et, gözünü aç da gör!

970. Kimden kaçıyoruz, kendimizden mi? Ne olmayacak şey! Kimden kapıp kurtarıyoruz, Hak’tan mı? Ne boş zahmet!

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ۸:۱۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳٩۳/٦/۱٤
تگ ها : شعر

عکس

نمی دانم چه بنویسم ولی دوست هم ندارم که پستها بی متن باشند.
این عکس را اوایل تابستان امسال گرفتم و چون بنظرم جالب بود خواستم در وبم گذارم.
Untitled ytrytry.png
  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ۱:٥٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳٩۳/٦/۱٢
تگ ها : عکس

مراسم عمامه گذاری

مراسم عمامع گذاری طلاب مدرسه صاحب الزمان مرند با حضور آیه الله حسینی بو شهری/ مسجد قیام شهر ستان مرند.

در این مراسم پانزده تن از طلاب بمصداق العمامه تیجان الملائکه بدست آیه الله حسینی بوشهری معمم شدند.

در این مراسم جمع کثیری از مردم و علما شرکت داشتند.

http://www.axopic.com/do.php?imgf=1409394467431.jpg

 

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ۱:٥٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳٩۳/٦/۸
تگ ها : خبر

 

دفتر چهارم/ 324....
گناه کردی استغفار کن


از پدر آموز کآدم در گناه
خوش فرود آمد به سوی پایگاه
چون بدید آن عالم الاسرار را
بر دو پا استاد استغفار را
بر سر خاکستر انده نشسست
از بهانه شاخ را شاخی نجست
ربنا انا ظلمنا گفت و بس
چون که جانداران بدید از پیش و پس
دید جانداران پنهان همچو جان
دور باش هر یکی تا آسمان
()()()()()()()()()
بهشت مخلوق اعمال صالحه است


زانکه جنت را نه ز آلت بسته اند
بلکه از اعمال و نیت بسته اند
این بنا ز آب و گل مرده بده ست
وان بنا از طاعت زنده شده ست
این به اصل خویش ماند پر خلل
وان  به اصل خود که علم است و عمل
هم سریر و قصر و هم تاج و ثیاب
با بهشتی در سئوال و در جواب
فرش بی فراش پیچیده شود
خانه بی مکناس روبیده شود؟
475/ مثنوی / دفتر چهارم
()()()()()()


482/ مثنوی/ دفتر چهارم
پند فعلی خلق را جذابتر
چون سلیمان در شدی در بامداد
مسجد اندر بهر ارشاد عباد
پند دادی، گه بگفت و لحن و ساز
گه به فعل، اعنی رکوعی یا نماز
پند فعلی خلق را جذابتر
که رسد با جان هر با گوش و کر
اندر آن وهمی امیری کم بود
در حشم تأثیر آن محکم بود!
()()()()()()


513/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
نا امید مشو
هین مشو نومید نور از آسمان
حق چو خواهد می رسد در یک زمان
صد اثر در کانها از اختران
می رساند قدرتش در هر زمان
()()()()()()


645/مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
چشم چرانی


گر ز نای چشم حظی می بری
نه کباب از پهلوی خود می خوری؟
این نظر از دوز چون تیرست و سمّ
عشقت افزون می شود صبر تو کم
()()()()()()


646/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
مال دنیا


مال دنیا دام مرغان ضعیف
ملک عقبی دام مرغان شریف
تا بدین ملکی که او دامی است ژرف
در شکار آرند مغان شگرف
()()()()()()


771/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
ادب چیست؟


ای مسلمان! خود ادب اندر طلب
نیست الا حمل از هز بی ادب
()()()()()


772/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
از بد خوئی دیگران گفتن بد خوئی است


هر که را بینی شکایت می کند
که فلان کس راست  طبع و خوی بد
این شکایت گو بدان که بد خوَست
که مر آن بد خوی را او بد گوَست
()()()()()


779/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
مدارا کن


ای سلیمان در میان زاغ و باغ
حلم حق شو با همه مرغان بساز
()()()()()


783/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
همه ذرات لشکر خدایند


جمله ذرات زمین و آسمان
لشگر حقند گاه امتحان
باد را دیدی که با عادان چه کرد
آب را دیدی که در طوفان چه کرد؟
آنچه بر فرعون زد آن بحر کین
وانچه با قارون نمودست این زمین
وانچه آن بابیل با آن پیل کرد
وانچه پشه کله نمرود خورد
وانکه سنگ انداخت داوودی بدست
گشت ششصد پاره و لشکر شکست
سنگ می بارید بر اعدای لوط
تا که در آب سیه خوردند غوط
()()()()()()


792/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
جزء جزء وجود تو لشکر خداست


ای نموده ضد حق در فعل درس
درمیان لشکر اوئی بترس
جزو جزوت لشکر او در وفاق
مر تو را اکنون مطیع اند از نفاق
گر بگوید چشم را کو را فشار
درد چشم از تو بر آرد صد دمار
ور به دندان گوید او را بنما وبال
پس ببینی تو ز دندان گوش مال
باز کن طب را بخوان باب العلل
تا ببینی لشکر تن را عمل 
)()()()()(


819/مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
پاک و ناپاک در کوره آتش دنیا


لیک شهوت بنده پاکان بود
زر نسوزد زانکه نقد کان بود
کافران قلبند پاکان همچو زر
اندرین بوتته درند این دو نفر
قلب چون آمد سیه شد در زمان
زر در آمد شد زریّ او عیان
دست و پا انداخت در بوته خوش
در رخ آتش همی خندد رگش!
()()()()()()()


1194/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
طبع انسان مدح را می پسندد


خلق ما بر صورت خود کرد حق
وصف ما از وصف او گیرد سبق
چون که آن خلاّق شکر و حمد جوست
آدمی را مدح جوئی نیز خوست!
()()()()()()


1203/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
دین و احسان خرد نیست


گفت پیغمبر خنک آنرا که او
شد ز دنیا ماند از او فعل نکو
مُرد محسن لیک احسانش نمرد
نزد یزدان دین و احسان نیست خرد


()()()()()()
1263/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
لزوم مشورت


ورچه عقلت هست با عقل دگر
یار باش و مشورت کن ای پدر
با دو عقل از بس بلاها وا رهی
پای خود بر اوج گردونها نهی
()()()()()()


1435/ مثنوی معنوی/ دفتر چهارم
علم در دست شریران

 

بد گهر را علم و فن آموختن
دادن تیغ است بدست راهزن
تیغ دادن در کف زنگی مست
به که آید علم ناکس را بدست
علم و مال و منصب و جاه و قران
فتنه آمد در کف بد گوهران
پس غزا زین فرض شد بر مؤمنان
تا ستانند از کف مجنون سنان
خان او مجنون تنش شمشیر او
وا ستان شمشیر را زان زشت خو
()()()()()






  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳٩۳/٦/٧
تگ ها : شعر

 

n1j8ao14y79tlc4ckff.jpg

  
نویسنده : احمد سلطانپور ; ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳٩۳/٦/٧
تگ ها : عکس

← صفحه بعد